تبلیغات
اهورا مزدا بی همتا - تنبور از دیرباز تا کنون 8
یکشنبه 2 آبان 1389

تنبور از دیرباز تا کنون 8

   نوشته شده توسط: محسن مهدی پور    

هـــو

 " تنبور از دیرباز تا کنون "

 - نوازندگان و سازندگان برجسته  « قسمت دوم »

استاد سید امرالله شاه ابراهیمی

 

 اكنون می‌پردازیم به معرفی بزرگترین شخصیت تنبور معاصر :

نامی ‌ترین استاد تنبور نواز معاصر سیدامرالله شاه ابراهیمی است . چنانچه در فصل اول این رساله نیز اشاره شد به همت ایشان تنبور از انزوای چند صدساله به درآمده و به مجامع هنری بین‌المللی راه یافت اكثر تنبور نوازان برجسته معاصر در حوزه صحنه یا مستقیماً شاگرد ایشان بوده‌اند و یا از طریق شاگردان ایشان به سلك نوازندگان تنبور درآمده‌اند .

ایشان علاوه بر استادی مسلم در نوازندگی تنبور و آگاهی تمام و كمال از مقامات منحصر به تنبور ، در موسیقی سنتی ایران نیز دارای مقامی شامخ و در ردیف موسیقی مذكور تسلط فراوان دارند. گذشته از نوازندگی بی ‌نظیر تنبور از استادان برجسته نوازندگی تار و سه تار به شمار می‌آیند. آگاهی و مهارت بسیار خوبشان در موسیقی ایرانی این امكان را برایشان فراهم نموده است كه بتوانند به بهترین وجه و با كیفیت عالی به تنبور و تنبور نوازی و ارائه و ترویج آن همت گمارند. در تنبور شاگرد پدرشان مرحوم استاد سید لطف‌الله شاه ابراهیمی بوده‌اند و از اساتید تنبور نواز عصر ما قبل معاصر در حوزه صحنه بهره تمام برده‌اند . در تار و سه تار شاگرد مرحوم استاد سید احمد اعتضادی بوده‌اند كه آن مرحوم خود از برجسته ‌ترین شاگردان مرحوم استاد غلامحسین درویش بوده است.

استاد شاه ابراهیمی در نوازندگی تنبور دارای سبكی لطیف و پنجه‌ای گرم و جذاب می‌باشند. سبك ایشان معرف بهترین نمونه روش ، برای آموزش و انتقال تنبور است.

این استاد تا قبل از دهه پنجاه بطور متفرقه نسبت به آموزش شاگردان اقدام می‌نموده‌اند، اما در دهه پنجاه با تشویق وزارت فرهنگ و هنر سابق نسبت به دایر نمودن كلاس رسمی تنبور در شهر صحنه اقدام كردند.

تشكیل نخستین گروه تنبور نوازی معاصر :

استاد شاه ابراهیمی از میان تعلیم یافتگان آن كلاس عده‌ای را انتخاب نموده و اولین گروه تنبور نوازان معاصر را تشكیل دادند. آن گروه در اواسط دهه مذكور با شركت در جشنواره‌های موسیقی آن زمان از جمله جشنواره موسیقی كردی كه در تالار رودكی سابق اجرا شد و در جشن فرهنگ و مردم كه با شركت 220 گروه هنری در شهر اصفهان اجرا شد و برنامه موسیقی عرفانی كه در تالار چهل ستون اصفهان اجرا شد ، توانست تنبور را تا حدودی به ملت ایران بشناساند.